Kinderen bedenken oplossingen voor de toekomst van Nederland

"Is dit niet omkoping van de jury?", vraagt onderzoeker en landschapsarchitectuur Michaël van Buuren met een knipoog. Hij heeft zojuist een schaaltje proef-zeewier aangeboden gekregen van de leerlingen van de Ericaschool uit Rhenen. De jonge ontwerpers pitchen een 3D-maquette van het de landkaart NL2120. Op de vraag van de jury of ze zélf in dit extreem groene Nederland van de toekomst zouden willen wonen, klinkt een volmondig ja. Al plaatst één jongen een kritische, persoonlijke noot: "Ik ben niet echt van de bossen, ik heb daar niets mee."

Het typeert de dynamiek tijdens de finale van de Ontwerpwedstrijd. De kinderen van 8 tot 12 jaar staan hun visies te verdedigen. Ze laten zich ook niet snel uit het veld slaan door de vakjury, die naast Van Buuren bestaat uit onderzoeker Joyce Zwartkruis, Wetenschapsknooppunt teamleider Ineke van Gastel en onderzoeker Marlies van Ree.

Als tweede is de Leeuwarder Schoolvereniging aan de beurt. Zij bogen zich over de stijgende zeespiegel. Hun plan: zeegras kweken om de golfslag te breken en nieuwe datacenters strategisch in de dijken bouwen. De voorbereiding was grondig, zo werd er een architect geraadpleegd om de haalbaarheid te toetsen. En om de projectnaam 'Dijkhuizen' te mogen dragen, werd oud-profvoetballer Marinus Dijkhuizen benaderd (die netjes per video toestemming gaf). 

Het bleek een gouden greep, want dit ijzersterke concept zou aan het eind van de middag de hoofdprijs in de wacht slepen.

Daarna is het podium voor de jongste deelnemers van de dag: groep 5 van de Eben Haëzerschool. Zij lieten de PowerPoint voor wat het was. Met een interactief doek en strakke rijmpjes namen de piepjonge voedsel-, water- en verkeerspecialisten het publiek mee in hun plannen. Hun uiteindelijke conclusie was even simpel als doeltreffend: "Wij vinden dat het anders moet. Samen maken we Nederland weer groen en goed!"

Dat oplossingen niet direct op nationale schaal hoeven te zijn, bewees vervolgens de Wegwijzer uit Kesteren. Zij goten de ideeën voor de verbouwing van hun eigen, stenige schoolplein in een zelfontworpen 'Droomschoolkwartet'. Wat ze willen veranderen? Een wateropvang en een escape room achter de beplanting.

Het groepje wil aanschuiven bij de bouwcommissie van hun school om te praten over hoe het nieuwe schoolplein eruit moet komen te zien!

Het slotakkoord is voor basisschool Reboth. Het beste ontwerp ooit, al zeggen ze het zelf. Ze ontwierpen een 'amfibisch tiny house' voor in de uiterwaarden. Overal is over nagedacht. Het wordt gemaakt van kurk en afgetopt met een verkoelend mosdak. Waarom kurk? "Dat gebruikt NASA ook, dus dan zal het wel brandwerend zijn!" En het toiletwater? Dat gaat netjes één keer per maand als kunstmest naar de lokale moskwekerijen.