Genetische en fysiologische basis van de levensduur van rijstzaden bij droge bewaring

Zaden verliezen tijdens opslag geleidelijk kiemvermogen, wat een probleem is voor boeren, zaadbedrijven en genenbanken. De kwaliteit van rijstzaden kan snel achteruitgaan, vooral in warme, regio’s waar rijst vaak onder open omstandigheden wordt opgeslagen. Wij ontwikkelden een snelle laboratoriumtest waarbij droge zaden bij gecontroleerde temperaturen worden blootgesteld aan hoge zuurstofniveaus, zodat de zuurstofgerelateerde schade die in echte open opslag normaal langzaam ontstaat, al binnen enkele weken zichtbaar wordt. Door deze test te combineren met een geavanceerde genetische aanpak identificeerden we een sleutelgen (Rc) dat de ophoping van natuurlijke antioxidanten in de buitenste laag van het zaad (pericarp; rode kleur) verhoogt. Daarmee beschermt het droge zaden tegen schade door oxidatie en helpt het de zaadkwaliteit langer te behouden. We lieten ook zien dat opslag van droge zaden—niet van vochtige zaden—bij zeer lage zuurstofniveaus (anoxie of hypoxie) de veroudering aanzienlijk kan vertragen en de houdbaarheid kan verlengen. Kortom, dit onderzoek levert een praktische verouderingstest op en ondersteunt betere opslag- en veredelingsstrategieën om droge rijstzaden langer kiemkrachtig te houden voor boeren, zaadbedrijven en genenbanken.

Manjunath Prasad C.T., 

kandidaat van de promotie: 'Genetische en fysiologische basis van de levensduur van rijstzaden bij droge bewaring'