Lokaal eten? Milieu-impacts van het sluiten nutriëntenkringlopen in voedselsystemen op verschillende schaalniveaus - Nederland als casus

Het bereiken van een duurzame voedseltoekomst vereist het herstellen van nutriëntenkringlopen en het reduceren van verliezen in meer circulaire voedselsystemen. De schaal waarop nutriëntenkringlopen kunnen worden hersteld en de daaruit voortvloeiende milieueffecten zijn sterk afhankelijk van lokale omstandigheden. Dit proefschrift evalueert de milieueffecten van het herstellen van nutriëntenkringlopen op verschillende ruimtelijke schalen. Eerst is onderzocht waarom huidige voedselsystemen niet circulair zijn en hoe de lokale omstandigheden, zoals grondsoort en bevolkingsdichteid, de mogelijkheden voor nutriëntencirculariteit vormgeeft. Vervolgens is beoordeeld hoe circulaire voedselsystemen in Nederland, met verschillende niveaus van lokale voedselvoorziening binnen provincies, het landgebruik, stikstofverliezen en broeikasgasemissies beïnvloeden. De resultaten laten zien dat circulaire voedselsystemen het landgebruik, de stikstofinput en -verliezen, en de broeikasgasemissies aanzienlijk verminderen. Lokale productieomstandigheden, in combinatie met schaal, bleken een sterke drijfveer te zijn voor milieueffecten. In delen van Nederland sloot lokale voedselvoorziening goed aan bij lokale milieudoelstellingen, terwijl dit in andere delen niet het geval was.