Conflicten in haar thuisland bepaalden Omnia’s studiekeuze – het Anne van den Ban Fonds maakte die studie mogelijk

Soedan is een land vol diversiteit volgens de Wageningse student. "Soedan maakt deel uit van Oost-Afrika en Noord-Afrika, en is een onofficieel lid van het Midden-Oosten. Het maakt deel uit van de islamitische wereld, de Arabische wereld, de Afrikaanse Unie." Voor de koloniale grenzen bestond het gebied uit kleine koninkrijken en een federaal politiek systeem. Misschien een geschikter systeem, betoogt Omnia. "We hebben zoveel oorlogen gehad, omdat één regering niet iedereen kan vertegenwoordigen. We zijn zo divers en delen zoveel stammen met andere aangrenzende landen."

Het land maakt momenteel de grootste humanitaire crisis ter wereld door. Oorlogen worden al decennialang in het land gevoerd, waarbij de crisis in Darfur tussen 2003 en 2005 een van de zwartste periodes was. Sinds 2023 wordt er een Soedanese burgeroorlog uitgevochten tussen de Soedanese regering en de door de VAE gesteunde Rapid Support Forces, of RSF-militie. Hoewel het oorspronkelijk een burgeroorlog was, is de internationale inzet hoog. Port Sudan is een van de grootste havens aan de Rode Zee en biedt een strategische locatie voor controle over de internationale scheepvaart. De oorlog dwong Omnia en haar familie te vluchten, eerst van en naar een steeds kleiner aantal veilige gebieden in het land, en daarna richting Egypte.

De oorsprong van de conflicten in Soedan motiveerde Omnia's keuze voor Governance of Sustainability Transformations, het masterprogramma dat zij volgt aan Wageningen University. "Ik ben vooral geïnteresseerd in het verband tussen conflict en duurzaam gebruik van hulpbronnen. Ik geloof dat klimaatverandering en wanbeheer van natuurlijke grondstoffen de meeste burgeroorlogen heeft veroorzaakt, althans in West-Soedan. De Sahara begon zich uit te breiden op Soedanees grondgebied vanwege de woestijnvorming. Herders begonnen het land van de boeren op te gaan omdat er geen ander land was om de dieren te laten grazen. En dan beginnen mensen te vechten."

Omnia kan de master volgen dankzij een beurs van het Anne van den Ban Fonds, waardoor ze de kans krijgt om op een veilige plek een hoger onderwijs te volgen. Zonder de beurs zou Omnia het einde van de oorlog in Egypte hebben afgewacht, omdat het collegegeld van een studie in Wageningen simpelweg onbereikbaar was. "Ik weet niet eens of ik ooit zoveel geld zou verdienen in Soedan in mijn leven."

De oorlog veranderde ook haar carrièredoelen: "Ik heb een bachelor in Internationale Betrekkingen en Diplomatieke Studies. Ik wilde altijd diplomaat of ambassadeur worden, maar dat is onmogelijk geworden door de oorlog." Omnia heeft nu een nieuwe droombaan in gedachten: "Voordat ik naar Wageningen kwam, was ik onderwijsassistent aan mijn universiteit en ik vond het echt geweldig. Dus ik denk dat mijn droombaan onderzoeker en docent zou zijn." Ze hoopt ook haar activisme voort te zetten: ze deelt online updates over de Soedanese oorlog en komt op voor haar volk, waarvoor ze veel internationale aandacht heeft gekregen. Wanneer de oorlog eindigt, overweegt Omnia haar studieachtergrond te combineren met diplomatie. "Of ik wil werken in een grote onderzoeksorganisatie die zich richt op duurzaamheid en vrede in de MENA-regio."

Na haar afstuderen hoopt Omnia een promotiepositie te vinden. Ze maakt nu deel uit van het WASS-oriëntatieprogramma, een selectief programma voor studenten die een PhD willen volgen in sociale wetenschappen. "Ik wil duurzaamheidskaders ontwerpen voor kwetsbare staten. De huidige duurzaamheidskaders zijn vooral gericht op neoliberale democratische staten en werken niet in staten zoals Soedan."

Naast hard werken is er ook tijd voor sociale contacten. "Wageningen is een heel diverse plek, en mensen hebben vergelijkbare ideeën die aansluiten bij de mijne. Ik heb hier echt mijn plek gevonden. Maar eerlijk is eerlijk, het leven is soms moeilijk geweest. Het is hartverscheurend om te zien hoe de plek waar je zo van houdt wordt vernietigd, en onzeker omdat mijn beide ouders er wonen. Maar naar Wageningen komen, is een van de beste beslissingen die ik ooit heb genomen."

Hoewel ze bang is cliché te klinken, wil ze de donateurs dit toch meegeven: "Jullie veranderen echt levens. Jullie donaties zijn een reddingslijn in een donkere tijd voor studenten zoals ik en ik ben daar erg dankbaar voor. Ik hoop dat ik, als ik oud ben, hetzelfde kan doen voor andere jongere studenten."