Studentenverhaal Anda

Ik koos voor de bachelor Environmental Sciences om verschillende redenen. Als kind was ik erg idealistisch over de toekomst van de volgende generaties en ik vond aardrijkskunde ook erg leuk. Tijdens de middelbare school verdiepte ik me in rampenbestrijding en natuurbehoud, wat me in de richting van Environmental Sciences heeft geduwd. Tegelijkertijd had ik best wel een achtergrond in gevorderde wiskunde en wilde ik deze twee combineren.

Praktische opleiding

Wat ik het leukst vond aan de opleiding was dat elk vak een praktische toepassing had. De nadruk op practica en excursies was erg belangrijk, omdat we zo een concreet beeld kregen van onze toekomstige werkomgeving. Ook de mix tussen technische en niet-technische vakken sprak me aan. Hoewel ik altijd voor de bètawetenschappen zou kiezen, helpt zo’n combinatie je om je als professional breder te ontwikkelen. Een speciale vermelding verdienen de docenten van de vakgroep Environmental Technology; zij behandelden ons als collega-onderzoekers. Ik deed onderzoek naar een vrij specifiek onderwerp voor mijn scriptie en voelde me daarbij enorm gesteund en vertrouwd door de vakgroep.

Wonen in Wageningen

Om eerlijk te zijn koos ik voor Wageningen vanwege de ranglijstpositie. Ik wilde altijd aan een universiteit in het buitenland studeren. Natuurlijk heb ik me hierin verdiept, maar eigenlijk googlede ik gewoon naar de beste universiteit voor milieutechnologie en milieuwetenschappen en daar kwam Wageningen naar voren. 

Wat ik fijn vond aan Wageningen, was de open houding naar internationale studenten. Een uitdaging was het wennen aan het Nederlandse weer, ik denk dat elke expat dat wel herkent. Ook moest ik wennen aan de Nederlandse sociale omgangsvormen, waarbij mensen erg direct zijn. Nu ik naar Zuid-Europa ben verhuisd, krijg ik te horen dat ik zelf heel direct ben (dus het is me bijgebleven).
Wat het studentenleven betreft: ik ging vaak de stad in of picknicken, en ik was dol op de vintagemarkten en de markten met vers fruit. Ook maakte ik graag uitstapjes naar steden als Utrecht en Groningen. Maar wat Wageningen echt als thuis liet voelen, waren mijn vrienden. Ik heb er zelfs mijn beste vriend aan overgehouden.

Wat betreft de uitdagingen waaraan ik wil bijdragen, is het belangrijk om te zeggen dat ik al tijdens mijn bacheloropleiding ben gaan werken. Ik kreeg de geweldige kans om voor een Roemeens bedrijf aan de slag te gaan, en van het een kwam het ander. De afgelopen drie jaar heb ik grote bedrijven in uiteenlopende sectoren ondersteund bij het in kaart brengen en kwantificeren van hun milieu-impact.

Het is misschien een opvallende overstap vanuit de bioprocestechnologie, maar ik heb me uiteindelijk in dit vakgebied gespecialiseerd. Ik merkte dat de wetenschappelijke benadering van milieu-impact in de academische wereld vaak op een manier wordt gepresenteerd die voor bedrijven lastig toegankelijk is. Daarom heb ik het tot mijn missie gemaakt om de wetenschappelijke degelijkheid van academische methoden naar het bedrijfsleven te vertalen. Ik wil impact maken door bedrijven te blijven helpen hun milieu-impact vanuit een integraal perspectief (360 graden) te begrijpen, gebruikmakend van onderzoek en wetenschappelijk onderbouwde tools.

Tijdens mijn tijd aan de WUR heb ik veel gehad aan de steun van mijn studieadviseur. Ik had een hechte band met haar en ze heeft altijd in mij geloofd. Omdat ik al zo jong begon met werken, was ik soms wel de helft jonger dan de anderen in de ruimte. Het belangrijkste was denk ik dat ik leerde in mezelf te geloven, in mijn visie op de wereld en in hoe de wereld er volgens mij uit zou moeten zien. Dat heeft me ook geholpen bij mijn studiekeuze, want ik ben er altijd van overtuigd geweest dat individuen met de juiste middelen vorm kunnen geven aan generaties.